Akwarela – portret


Tym razem proponuję zmierzyć się z portretem. W końcu jest to jeden z najczęstszych tematów w sztuce…


Czego potrzebujemy?

  • farb i pędzli do akwareli
  • papieru do akwareli
  • spreju z wodą
  • ręcznika papierowego
  • ołówka
  • podkładki (może być kawałek tektury, sklejki, albo specjalna podkładka ze sklepu plastycznego)
  • taśma malarska papierowa

Jak zacząć?

Etap 1: Zaczynam od przygotowania miejsca pracy. Arkusz papieru przyklejam taśmą do podkładki. To ważne, żeby kartka nie zmarszczyła się pod wpływem wilgoci. Poza tym przygotowujemy farby, sprej i kubek z wodą.

Etap 2: Szkicuję konturowy zarys zagospodarowania kadru.

Etap 3: Na tym etapie robię bazę kolorystyczną pracy. Znajduję najważniejsze kolory bazowe i na całkiem zmoczonym arkuszu nakładam rozwodnione kolory. Nie powinny być zbyt intensywne, by nie zdominowały późniejszych warstw farby.

Etap 4: Nim zabiorę się za dalszą pracę muszę odczekać, aż kartka wyschnie. Inaczej powstaną „grzyby” – brzydko wyglądające rozlania pigmentu. Podpowiem, że najbardziej niecierpliwi przyspieszają proces suszenia suszarką do włosów 😉

Tym razem nakładam kolory właściwe dla poszczególnych plam. Jeśli coś jest czerwone – maluję to na czerwono. Jednak znów wybieram najjaśniejszy odcień koloru, jaki znajduje się w danym miejscu. To ważne, ponieważ jasnej farby w akwareli nie położymy na ciemną.
5
Należy pamiętać o fazowaniu pracy i powstrzymać się od pracy nad detalem.

Etap 5: Mając już całą bazę, zabieram się za najważniejsze cienie. Wybieram te, których wstawieni „usadzi” pracę, czyli nada kształt kompozycji.

Etap 6: Zaczynam przechodzić do detalu, na pierwszy ogień biorąc najbardziej intensywne plamy kolorystyczne. W tym przypadku namalowałam wstążki za pomocą dwóch warstw farby – pierwszej jaśniejszej i drugiej bardziej intensywnej, zawierającej przejścia między poszczególnymi odcieniami. Podobnie potraktowałam oczy i cienie na twarzy, choć w tych wypadkach warstw farby było więcej.

Etap 7: Rozmalowałam detale. Używałam tu sporo techniki „mokre na mokre”, na przykład przy tonowaniu, kiedy w jedno miejsce mokrej plamy dodałam bardziej skoncentrowany pigment. To zadziała tylko wtedy, kiedy plama jest nieduża i naprawdę mokra, a nie tylko wilgotna. Tak samo robi się przejścia kolorystyczne w obrębie jednej plamy, choć wtedy pigmenty nakładamy na samą wodę. Oczywiście, te początkowe plamy są robione „mokre na suche”, inaczej nie udałoby się uchwycić konturów.

Etap 8: Wykończenie pracy. tu podbiłam trochę tło, by bardziej podkreślić główny plan, poprawiłam włosy i dopracowałam koszule.

 

Agata